LE COSI

LE COSI | Nice

Όλες οι όμορφες ιστορίες γεννιούνται από μια επιθυμία, μια υπόσχεση ζωής και ελπίδας.

Οι εμπειρίες μας μάς βοηθούν να οικοδομήσουμε τον εαυτό μας, να διαμορφώσουμε τον πολιτισμό μας, την ταυτότητά μας.

Η ιστορία ξεκίνησε σε ένα ορεινό χωριό στην Κορσική, στην καρδιά ενός απότομου σοκακιού.

πήρε την όψη ενός οικογενειακού πανδοχείου. Οι συνταγές των γιαγιάδων μας, τα παιχνίδια με κάρτες,

Απεριτίφ, στιγμές περισυλλογής και μοιράσματος. Ένας τρόπος ύπαρξης, μια τέχνη ζωής. Το δικό μας

Ρίζες, το καταφύγιό μας. Έπειτα το πανδοχείο μεγάλωσε. Μετακινήθηκε ψηλότερα, στο

Στα υψώματα του χωριού, το βλέμμα μας στράφηκε προς τη θάλασσα. Τότε, φυσικά, μια μέρα ήρθε σε εμάς.

η επιθυμία να αγκαλιάσουμε αυτόν τον μακρινό ορίζοντα, να πάμε και να τραγουδήσουμε στους άλλους για τον μοναδικό χαρακτήρα του νησιού μας,

να ταξιδεύουν και να συνεχίζουν να αναπτύσσονται.

Έτσι, τον Μάιο του 2002, το Le Cosi εγκαταστάθηκε και έγραψε μέρος της ιστορίας του.

Παρίσι, οδός Cujas, δίπλα στο Πάνθεον και την περίφημη Σορβόννη. Η καρδιά χτυπάει δυνατά, γεμάτη

πάθους και υπερηφάνειας, ειδικά της υπερηφάνειας που έχει τις ρίζες της στην παράδοση αυτού του πανδοχείου

οικογένεια, για να μοιραστούμε ένα μικρό κομμάτι της Κορσικής μας, της φιλοξενίας της, του χαρακτήρα της, του

Γεύσεις και αρώματα. Είκοσι χρόνια συναντήσεων, βαθιών και ειλικρινών συναισθημάτων. Είκοσι

Χρόνια χαράς, εορτασμού και υπέροχων αναμνήσεων. Κάποιοι θα θυμούνται το φαγητό, το

διάσημα τηγανίτες κολοκυθιού ή ακόμα και stufatu. Ενώ άλλοι θα αναφέρουν τους τρελούς

Γέλια, βράδια γεμάτα τραγούδια ή εκείνες οι αυτοσχέδιες συγκεντρώσεις γύρω από ένα τραπέζι. Αλλά και το

Μια παραδοσιακή συνταγή που μας κληρονόμησε από τη μαμά Μαρί-Ζαν. Η φύλακας όλων των γαστρονομικών μας θησαυρών.

Και τότε μια μέρα ήρθε εκείνη η οδυνηρή στιγμή, που την κατέλαβε το γλυκό συναίσθημα του

Μελαγχολία, η λαχτάρα να ξαναδώ τη θάλασσα και να μυρίσω τις μυρωδιές του σπιτιού. Φύγαμε ξανά, το

Η καρδιά μου ήταν βαριά, αλλά γεμάτη με μια βεβαιότητα: ότι αυτή η ιστορία δεν είχε τελειώσει ακόμα, και ότι

Θα ξαναβρεθούμε. Και, πράγματι, μας έλειψες πολύ γρήγορα, τρομερά.

Έτσι διασχίσαμε ξανά τη θάλασσα, με τις βαλίτσες μας γεμάτες ανθοδέσμες, νέες συνταγές και...

αναμνήσεις, αλλά αυτή τη φορά σταματήσαμε νωρίτερα, πιο κοντά. Σε ένα μέρος

Μεγαλοπρεπές, φωλιασμένο ανάμεσα στη θάλασσα και τα βουνά. Ωραίο, το όμορφο, το απαιτητικό, το καλλιεργημένο. Το ένα

με το παρατσούκλι «Κόλπος των Αγγέλων». Το νέο μας σπίτι, το νέο μας χωριό.

Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ένα πιο όμορφο μέρος για να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε και να κάνουμε...

με τόσο πάθος όσο αυτό που μας έχει οδηγήσει εδώ και γενιές. Η χαρά της λήψης, του

Μοιράζοντας, ανταλλάσσοντας ιδέες γύρω από ένα τραπέζι. Ένας τρόπος να είμαστε στον κόσμο, να είμαστε μαζί, μέσα

Οικογένεια, εσύ, εμείς, όλη η ομάδα της Cosi, ο Alexandre και ο Olivier. Το μόνο που μένει είναι να...

να σας απλώσουμε τα χέρια μας και να σας καλωσορίσουμε, ώστε μαζί να συνεχίσουμε να γράφουμε

η ιστορία μας για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Και έτσι απόψε, όπως όλες οι νύχτες που θα έρθουν

Τα βράδια δεν σταματούσαμε ποτέ να φωνάζουμε όλοι μαζί, ci campemu!